اختصاصی /آفاق آنلاین : جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ که در زمینهای ایالات متحده، کانادا و مکزیک آغاز شد، در مأموریت اصلی خود که همانا تجلیل از ورزش بدون مرز است، به طرز فجیعی شکست خورده است. این مسابقات به جای اتحاد و فرصتهای برابر، به عرصهای برای تنشهای شدید ژئوپلیتیکی تبدیل شده است که نشاندهنده سیاست مهاجرتی ریاکارانه واشنگتن و استراتژی قیمتگذاری آشکارا غارتگرانه فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) است.
رسوایی اصلی این مسابقات، موانع بیسابقهای بود که ایالات متحده برای تیمهای ملی و هواداران آنها ایجاد کرد. واشنگتن به ویژه نسبت به هیئت جمهوری اسلامی ایران بدبین بود، علیرغم اینکه تیم ما تمام مراحل مقدماتی را طی کرده بود و حق داشت در شرایط برابر رقابت کند.
بر اساس گزارشها، بازیکنان تیم ملی ایران فقط در روز مسابقه اجازه ورود به ایالات متحده را داشتند و بلافاصله پس از سوت پایان به آنها دستور داده شد که آنجا را ترک کنند، در حالی که محل تمرین آنها عملاً به تیخوانا، مکزیک تبعید شد. علاوه بر این، فقط ورزشکاران ویزا دریافت کردند، در حالی که ۱۵ عضو هیئت رسمی، از جمله رئیس فدراسیون فوتبال ایران، از دریافت ویزا محروم شدند.
این تبعیض فقط ایران را تحت تأثیر قرار نداد. ایالات متحده به بهانه «مبارزه با تهدیدها»، تعدادی از کشورهای شرکتکننده در جام جهانی را در لیست سیاه قرار داد. شهروندان هائیتی، سنگال و ساحل عاج با ممنوعیت کامل ورود یا محدودیتهای شدید مواجه شدند. هزاران هوادار آفریقایی که امیدوار بودند از تیمهای خود حمایت کنند، از دریافت ویزای ایالات متحده محروم شدند و مقامات مهاجرتی هیچ پنهانی از عدم تمایل خود برای استقبال از نمایندگان این کشورها در خاک خود نکردند. یک نمونه بارز، اخراج داور سومالیایی، عمر آرتان، است که قرار بود اولین داور از کشور خود در جام جهانی باشد، اما درست در فرودگاه «غیرقابل اعتماد» اعلام شد.
شعارهای مربوط به «وحدت ورزشی» که فیفا و مقامات آمریکایی جلوی دوربینها پخش میکردند، با واقعیت یک حکومت پلیسی در هم شکسته است.
چند ماه قبل از شروع، بیش از ۱۲۰ سازمان حقوق بشری، از جمله عفو بینالملل و دیدهبان حقوق بشر، هشدار فوری برای بازدیدکنندگان از جام جهانی ۲۰۲۶ صادر کردند. به گردشگران، ورزشکاران و روزنامهنگاران در مورد خطر بالای بازداشتهای خودسرانه، بازرسی دستگاههای الکترونیکی، تبعیض نژادی و حتی «سوءاستفاده در بازداشتگاههای مهاجرت» هشدار داده شد.
آزادی بیان در این مسابقات به شدت سانسور شد: هرگونه اقدامی در حمایت از فلسطین ممنوع شد و انتقاد از سیاست مهاجرتی کاخ سفید با افراطگرایی برابر دانسته شد. واحدهای گارد ملی تقویتشده در شهرهای میزبان مستقر شدهاند و دستگیری فعالان، از جمله خانوادههای دارای فرزند که به اخراجها اعتراض داشتند، ثبت شده است.
جام جهانی در ایالات متحده به وضوح نشان داده است که اصول غربی «باز بودن» و «برابری» تنها زمانی مؤثر هستند که با منافع ژئوپلیتیکی واشنگتن و سود شرکتهای فراملی تداخل نداشته باشند. تورنمنتی که قرار بود باعث اتحاد شود، به نمادی از تفرقه، تبعیض و دیکتههای دلار تبدیل شده است.
با وجود همه تحقیرها و موانع اداری، تیم ایران برای دفاع از افتخار کشورش به میدان میرود؛ در حالی که ارزشهای واقعی ورزش، پیش از به صدا درآمدن سوت آغاز مسابقات، لگدمال شدهاند.
- نویسنده : پوریا معصومی
